Stanisław Kierbedź herbu Ślepowron (1810-1899) był wybitnym polskim inżynierem oraz generałem-majorem armii rosyjskiej. Niejednokrotnie wsławił się jako projektant mostów dla cara Mikołaja i jego następcy Aleksandra. Do najbardziej znanych w Polsce dzieł inżyniera należy bez wątpienia pierwszy żelazny most na Wiśle zbudowany przy Zamku Królewskim w Warszawie – Most Aleksandryjski (nazwany na cześć cara Aleksandra II Mikołajewicza), w dwudziestoleciu międzywojennym zwany Mostem Kierbedzia. Stanisław Kierbedź był także działaczem społecznym oraz miłośnikiem filozofii i medycyny, w szczególności homeopatii. Posiadał bogatą bibliotekę homeopatyczną, którą przekazał naszemu stowarzyszeniu. Niestety na przestrzeni dziejów ślad po bibliotece zaginął.
Stanisław Kierbedź zaproponował magistrowi Alfonsowi Franckiemu, prowadzącemu w Warszawie aptekę homeopatyczną o nazwie „Centralna”, założenie stowarzyszenia na wzór petersburskiego Towarzystwa Zwolenników Homeopatii. Pierwsze, jeszcze nieformalne, Walne Zebranie odbyło się 16 stycznia 1892 r. w sali Muzeum Przemysłu i Handlu w Warszawie. Prezesem Walnego Spotkania został S. Kierbedź, a sekretarzem J. Drzewiecki.
Dr. Józef Drzewiecki (1860-1907) w literaturze uznawany jest za założyciela naszego stowarzyszenia. Dzięki jego staraniom, przy pomocy wpływowych pacjentów z wyższych sfer, władze carskie 20 marca 1892 r. oficjalnie zatwierdzają powstanie Warszawskiego Towarzystwa Zwolenników Homeopatii. Pierwsze posiedzenie Zarządu Głównego odbyło się 9 czerwca 1892 r. Na prezesa wybrano A. Połtawskiego, na skarbnika Alfonsa Franckiego, sekretarzem został W. Walderowicz, w skład zarządu weszli także Szyrajew, J. Drzewiecki i Szuch. Zastępcami zostali Stefan Kuczyński, S. Szostakiewicz oraz I. Ewert.
Niedługo po tym historycznym wydarzeniu, 16 sierpnia 1894 r. Warszawskie Towarzystwo Zwolenników Homeopatii otworzyło drugą w stolicy Aptekę Homeopatyczną przy ul. Nowy Świat 16. Pierwszym zarządzającym apteki został prowizor farmacji Stanisław Radziejewski, który potrzebne doświadczenie zdobył pracując w Aptece Towarzystwa Lekarzy Homeopatów w Petersburgu, następnie w aptece Alfonsa Franckiego w Warszawie. Apteka pozostaje współwłasnością stowarzyszenia do roku 1951, w którym została przymusowo upaństwowiona przez władze komunistyczne. W roku 1894 przy aptece założono także homeopatyczną lecznicę dla chorych. Pierwszymi ordynatorami lecznicy byli dr Stefan Kuczyński oraz dr Tadeusz Wieniawski.
Przez cały czas istnienia, aż do początków komunizmu, członkom naszego stowarzyszenia przyświecał cel budowy szpitala homeopatycznego. Dochód wypracowany przez aptekę przeznaczony był na ten właśnie cel. Już na wstępie naszego pierwszego statutu, pisanego jeszcze cyrylicą, czytamy:
„Towarzystwo zawiązuje się w celu zakładania i utrzymywania w Warszawie własnym kosztem szpitali homeopatycznych ze stałymi łóżkami i lecznic dla przychodzących chorych w widokach niesienia pomocy lekarskiej osobom wszystkich stanów za opłatą umiarkowaną, biednym zaś, o ile można, bezpłatnie”.
W roku 1902 zaczęło się ukazywać nasz miesięcznik pt. „Lekarz Homeopata” pod redakcją doktora Józefa Drzewieckiego. Wydawnictwo ukazywało się aż do czasu zamordowania redaktora w roku 1907 r. Czasopismo w formie kwartalnika wznowiono dopiero w roku 1932 po 25 latach przerwy. Czytelnicy mieli możliwość zapoznania się z rzetelnymi i fachowymi informacjami nt. homeopatii wyłożonymi zrozumiałym językiem. Mogli także poznać życiorysy polskich homeopatów, historię polskiej homeopatii oraz stan homeopatii w różnych krajach świata.
Polskie Towarzystwo Homeopatyczne
ul. Stryjeńskich 19 lok. 432, 02-791 Warszawa
NIP: 5251574155 | REGON: 010038147 | KRS: 0000081472
homeopatia@homeopatia-pth.pl
Polskie Towarzystwo Homeopatyczne © 2025 | WordPress